De kracht van verbinding tussen vrouwen
menopauze, hormonen en veerkracht
Vroeger zaten we samen rond het vuur
Er was een tijd waarin vrouwen elkaar niet moesten zoeken, omdat ze er gewoon waren, verweven in elkaars dagelijks leven. De kracht van verbinding tussen vrouwen was toen geen thema waarover geschreven werd, maar iets wat vanzelfsprekend aanwezig was, voelbaar in de kleine en grote momenten die een leven dragen. Aan het einde van de dag verzamelden ze zich rond het vuur, niet als een georganiseerde bijeenkomst, maar als een natuurlijk ritueel van samen zijn, waar verhalen ontstonden, waar gelachen werd en soms ook gehuild, waar problemen werden aangekaart, waar een blik vaak genoeg was om begrepen te worden. Jongere vrouwen luisterden naar oudere, niet omdat het moest, maar omdat wijsheid zich daar vanzelf aandiende, in woorden, in stiltes, in handen die wisten wat te doen. Wanneer een vrouw beviel, stond ze er niet alleen voor, wanneer ze ziek was, werd er voor haar gezorgd, wanneer het leven zwaar werd, werd dat gewicht gedeeld, zonder dat daar veel woorden voor nodig waren.
Vandaag doen we alles alleen
Die wereld is verdwenen, of toch grotendeels, en wat ervoor in de plaats kwam, heeft ons veel gebracht, maar ook iets fundamenteels ontnomen. Vandaag leven vrouwen vaak op zichzelf, in huizen waar alles aanwezig is behalve die vanzelfsprekende nabijheid van andere vrouwen, en terwijl we meer vrijheid en mogelijkheden hebben dan ooit tevoren, dragen we ook meer alleen dan ooit. Het leven is voller geworden, drukker, sneller, en ergens onderweg zijn we de verbondenheid kwijtgeraakt waarin we als vrouwen ooit zo natuurlijk gedragen werden. Veel vrouwen functioneren, zorgen, organiseren, houden alles draaiende, en toch zit er onder dat alles een sluimerende vermoeidheid die niet zomaar met rust op te lossen is. Een gevoel van leegte dat zich moeilijk laat benoemen. Een verlangen naar iets wat niet meteen grijpbaar is maar wel heel duidelijk voelbaar.
Wat een gebrek aan verbinding met je lichaam doet
Wat we vaak onderschatten, is dat dit gemis aan verbinding niet alleen iets emotioneels is, maar iets wat diep inwerkt op ons lichaam. Een vrouw die zich alleen voelt, die zich niet gezien of gedragen voelt, blijft als het ware in een subtiele staat van waakzaamheid. Alsof ze alles zelf moet opvangen, alles zelf moet dragen. Het zenuwstelsel blijft actief, stresshormonen blijven lichtjes verhoogd, en dat sijpelt door in alles: je slaap wordt lichter, je energie raakt sneller op, je spijsvertering vertraagt of raakt uit balans, je hormonen beginnen te schommelen. Het lichaam krijgt geen echte kans om te herstellen, omdat het nergens volledig veilig voelt om los te laten. Echte verbinding daarentegen geeft een signaal van veiligheid, waardoor het systeem in balans kan komen, de adem verdiept, spanning loslaat en het lichaam opnieuw ruimte krijgt om te herstellen.
De overgang als kantelpunt
In mijn werk zie ik dat vooral bij vrouwen in de overgang en menopauze, alsof deze levensfase een soort poort is die alles wat onderdrukt werd, zichtbaar maakt. Het lichaam verandert, de hormonen vliegen alle kanten op, maar tegelijk wordt het ook moeilijker om jezelf nog te blijven negeren. Vrouwen beginnen te voelen dat het zo niet meer klopt, dat ze zichzelf ergens onderweg zijn kwijtgeraakt, dat ze niet meer willen blijven doorgaan op automatische piloot. En toch gebeurt dat vaak in stilte, omdat we niet meer gewend zijn om die stukken met elkaar te delen, omdat we denken dat we het alleen moeten kunnen.
Een dag die me alles opnieuw liet voelen
Vorige week, op mijn verjaardag, werd ik daar opnieuw heel diep in geraakt, misschien nog meer omdat het niet iets was wat ik tot in de puntjes had gepland, maar iets wat zich gewoon mocht ontvouwen. Ik reisde vanuit het Hoge Noorden naar België, naar The Gallery in Genk, waar we samenkwamen met mijn madammen, sommigen van dichtbij, anderen van ver, elk met hun eigen verhaal, hun eigen energie, en je voelde meteen: dit klopt.
We begonnen met een Nordic cirkel, een zachte landing na een eerste knuffel en kennismaking, een moment om echt aan te komen, in onszelf en bij elkaar. Je zag vrouwen die onderweg waren geweest, soms uren, langzaam zakken, thuiskomen in hun lichaam, in de groep, in het moment. Van daaruit ontstond de dag bijna vanzelf verder, in diezelfde bedding van rust en verbinding.
In The Gallery gingen we over in een aquarelworkshop bij mijn zus, waar kleuren zacht in elkaar vloeiden en gesprekken net zo vanzelf ontstonden als de penseelstreken op papier. Daarna nam één van mijn madammen ons mee in haar wereld van mandenvlechten, haar werk tentoongesteld, haar handen die spraken van ervaring, haar passie voelbaar in elk detail. Alles gebeurde op dezelfde plek, gedragen door dezelfde sfeer van creatie, zachtheid en verbinding.
Later trokken we samen naar C-mine, waar we iets aten en de dag rustig verder lieten stromen, om uiteindelijk samen naar de voorstelling “Lieve Hemel” van Annemie Struyf en Soetkin te gaan, wat alles nog een extra laag gaf.
Het was geen strak georganiseerd programma, en net daardoor voelde het zo puur, zo echt, zo kloppend. Alsof de dag gewoon mocht ontstaan, precies zoals hij bedoeld was, precies op mijn verjaardag.
Wat er gebeurt wanneer vrouwen écht verbinden
En ergens tijdens die dag voelde ik het opnieuw heel duidelijk in mijn lichaam gebeuren. Vrouwen die binnenkwamen met spanning, met vermoeidheid, met een hoofd dat nog “aan” stond, begonnen langzaam te zakken. Schouders die ontspannen. Blikken die zachter worden. Adem die dieper wordt. Alsof hun hele systeem eindelijk het signaal kreeg dat het veilig was, dat ze het niet alleen hoefden te dragen.
Dat is de kracht van verbinding tussen vrouwen. Niet als mooi idee, maar als iets wat je letterlijk kan voelen in je lichaam.
Wanneer vrouwen elkaar in die echtheid ontmoeten, gebeurt er iets wat moeilijk in woorden te vatten is. Iemand deelt iets wat ze misschien al lang met zich meedraagt, en nog voor ze uitgesproken is, is daar die herkenning bij de ander, dat stille knikken, dat zachte “ik begrijp je”. Schaamte verdwijnt, zachtheid komt terug, en er ontstaat ruimte waar eerst spanning zat.
Verbinding als sleutel tot veerkracht
Op mentaal vlak opent er iets, gedachten worden minder zwaar, perspectief verschuift, en waar je alleen misschien vastzat, komt er beweging. Veerkracht groeit niet door altijd sterk te blijven, maar door te ervaren dat je mag leunen, dat je gedragen wordt wanneer het nodig is.
We zijn gaan geloven dat kracht betekent dat je alles alleen moet kunnen, dat zelfstandigheid gelijkstaat aan onafhankelijkheid, maar het lichaam en de geest vertellen een ander verhaal. Zonder echte verbinding blijven we in een vorm van overleving hangen, altijd een beetje alert, altijd een beetje gespannen. Pas wanneer we ons werkelijk gezien en gedragen voelen, kan er iets verzachten, kan er iets herstellen, kan er opnieuw energie vrijkomen.
We zijn het niet kwijt, we zijn het vergeten
Misschien hoeven we niet letterlijk terug naar dat kampvuur van vroeger, al zit er iets diep herkenbaars in dat beeld, iets wat ons herinnert aan hoe het ook kan. Wat we wel kunnen doen, is opnieuw ruimte maken voor die kwaliteit van samenzijn, voor momenten waarin er echt geluisterd wordt, waarin niets moet en alles er mag zijn. Want diep vanbinnen zijn we dat vermogen tot verbinden nooit kwijtgeraakt, we zijn het alleen een beetje vergeten.
De kracht van verbinding tussen vrouwen ligt niet in grote gebaren, maar in die eenvoudige, pure momenten van samen zijn, van delen, van herkennen. En misschien is dat precies waar deze tijd ons toe uitnodigt, en zeker deze fase in het leven, om opnieuw te kiezen voor echtheid, voor nabijheid, voor verbinding, niet als iets extra’s bovenop een al vol leven, maar als iets wat dat leven weer draaglijk, warm en betekenisvol maakt.
Want uiteindelijk is dat waar zoveel vrouwen naar verlangen: niet naar meer doen of meer weten, maar naar dat eenvoudige en tegelijk zo krachtige gevoel… dat ze het niet alleen hoeven te dragen. ❤️
Voel je een klik met mij en en met wat ik vertel? Wil je graag méér ontdekken?
🌻 Wees welkom in mijn Gratis Gesloten Facebook Groep "Dé Online Sisterhood voor Vitale 40+ Vrouwen"
🌻 Klik hier voor jouw Gratis VitaliteitsWijzer en ontdek wat je nodig hebt om energieker, gezonder en gelukkiger te worden!
🌻 Of contacteer mij : KLIK HIER!
Paaseitjes verven met natuurlijke kleuren
Eieren verven…
het lijkt iets kleins.
het lijkt iets kleins.
Iets eenvoudigs.
Iets wat je “even tussendoor” doet.
Iets wat je “even tussendoor” doet.
Maar als je er bij stil staat…
zit er vaak een heel verhaal achter.
zit er vaak een heel verhaal achter.
Als klein meisje deed ik dit vroeger al met mijn papa en mama.
En met mijn zusje.
Gewoon gezellig aan de keukentafel.
Met potjes op het vuur.
Met kleuren die langzaam verschenen.
Gewoon gezellig aan de keukentafel.
Met potjes op het vuur.
Met kleuren die langzaam verschenen.
Het leek wel magie!
En later…
deed ik het zelfde met mijn eigen kinderen.
deed ik het zelfde met mijn eigen kinderen.
Met kleine handjes.
Met verwondering.
Met verwondering.
En met geklieder en geknoei haha.
Maar met datzelfde gevoel van samen zijn.
Maar met datzelfde gevoel van samen zijn.
En misschien is dat precies wat dit zo bijzonder maakt.
Dat het niet alleen over eieren gaat.
Maar over herinneringen.
Over generaties.
Over iets dat doorgegeven wordt, vaak zonder woorden.
Over generaties.
Over iets dat doorgegeven wordt, vaak zonder woorden.
Eieren verven met natuurlijke kleuren voelt niet als zomaar een activiteit.
Het is een klein, jaarlijks terugkerend ritueel!
Waarom dit vandaag opnieuw zo aanspreekt
We leven in een tijd waarin alles snel-snel moet.
We kopen dingen kant-en-klaar.
We willen dat het mooi is. En goedkoop.
We willen dat het efficiënt is.
We willen dat het mooi is. En goedkoop.
We willen dat het efficiënt is.
Maar diep vanbinnen…
voelen veel vrouwen iets anders.
voelen veel vrouwen iets anders.
Een verlangen naar rust.
Naar eenvoud.
Naar échte momenten.
Naar eenvoud.
Naar échte momenten.
Naar creatie en scheppingskracht.
En precies daar ligt de kracht van dit kleine ritueel.
Je bent bezig met je handen.
Met water dat zachtjes pruttelt.
Met kleuren die niet chemisch geforceerd worden, maar die op een natuurlijke manier ontstaan.
Met water dat zachtjes pruttelt.
Met kleuren die niet chemisch geforceerd worden, maar die op een natuurlijke manier ontstaan.
En terwijl je dat doet…
vertraag je vanzelf.
vertraag je vanzelf.
Natuurlijke kleuren uit je keuken
Wat ik zo mooi vind: je hebt eigenlijk al alles in huis.
Geel en goud
- kurkuma
- uienschillen
- kamillethee of bloempjes
Roze en rood
- rode uienschillen
- rode biet
- hibiscus
Blauw en paars
- rode kool
Bruin en aardetinten
- koffie
- zwarte thee
De kleuren ontstaan langzaam.
Ik vind het echt pure magie!
Hoe je eieren verft
Breng water aan de kook met je gekozen ingrediënt.
Voeg een scheut azijn toe (dat fixeert de kleuren beter)
Kook de eieren daarin hard in ongeveer 10 minuten.
Zeef het.
Leg de eieren in het warme kleurwater.
Zeef het.
Leg de eieren in het warme kleurwater.
En dan…
laat je het gewoon gebeuren.
Na een uurtje of 2 haal je de prachtig gekleurde eitjes eruit!
De prachtige magie van de natuur
Leg eens een blaadje op een ei.
Een stukje groen. Een bloempje.
Iets uit je tuin. Of een veertje.
Iets uit je tuin. Of een veertje.
Wikkel het in een doekje of in een oude panty
Leg het in het kleurbad.
Leg het in het kleurbad.
En wacht.
Als je het nadien opent…
zie je een afdruk.
zie je een afdruk.
Alsof de natuur zelf even heeft meegedaan.
Wat dit moment met je doet
Misschien herken je het wel.
Je staat in je keuken.
Je bent bezig.
Je bent bezig.
En plots…
wordt het stil.
wordt het stil.
Niet buiten.
Maar in jou.
Maar in jou.
Je hoofd vertraagt.
Je adem zakt.
Je adem zakt.
Je bent er gewoon.
En dat is zoooooo waardevol.
Binnen de Total Reset Methode
In mijn Total Reset Methode werk ik altijd met datzelfde principe.
Niet alleen kijken naar wat je doet,
maar naar hoe je leeft.
maar naar hoe je leeft.
Hoeveel rust er is.
Hoeveel ruimte er is.
Hoe veilig je je voelt in je lichaam.
Hoeveel ruimte er is.
Hoe veilig je je voelt in je lichaam.
En dit soort momenten,
hoe klein ze ook lijken…
helpen je om terug te keren.
hoe klein ze ook lijken…
helpen je om terug te keren.
Naar jezelf.
Wat we misschien mogen herontdekken
We hoeven niet altijd iets nieuws.
Niet alles hoeft sneller.
Niet alles hoeft beter.
Niet alles hoeft beter.
Soms ligt de rijkdom in wat er al was.
In eenvoudige gewoontes.
In kleine rituelen.
In momenten die geen naam nodig hebben.
In kleine rituelen.
In momenten die geen naam nodig hebben.
En geen haast.
Eieren verven is daar één van.
Tot slot
Voor mij gaat dit niet alleen over eieren.
Het gaat over mijn ouders.
Over mijn kinderen, over mijn kleinkinderen.
Over een familielijn die doorloopt.
Over mijn kinderen, over mijn kleinkinderen.
Over een familielijn die doorloopt.
En misschien…
kan jij die lijn ook weer even voelen.
kan jij die lijn ook weer even voelen.
Aan jouw keukentafel.
Met jouw handen.
Op jouw tempo.
Met jouw handen.
Op jouw tempo.
En misschien met jouw kinderen, en kleinkinderen (als die er zijn)
En dat is misschien wel het mooiste wat er is ... ❤️🥰
Voel je een klik met mij en en met wat ik vertel? Wil je graag méér ontdekken?
🌻 Wees welkom in mijn Gratis Gesloten Facebook Groep "Dé Online Sisterhood voor Vitale 40+ Vrouwen"
🌻 Klik hier voor jouw Gratis VitaliteitsWijzer en ontdek wat je nodig hebt om energieker, gezonder en gelukkiger te worden!
🌻 Of contacteer mij : KLIK HIER!
Eierschalen als calciumbron: oude wijsheid in een modern jas (en hoe je ze veilig gebruikt)
Eierschalen als calciumbron: je ziet het tegenwoordig overal op social media opduiken.
Alsof het iets nieuws is. Een slimme hack. Iets dat we pas “ontdekt” hebben.
Alsof het iets nieuws is. Een slimme hack. Iets dat we pas “ontdekt” hebben.
Maar eerlijk?
Ik herinner mij nog goed dat mijn bomma het vroeger altijd in het wafelbeslag deed. "Zo deden we dat onder de oorlog!" zei ze.
En ook hier, op ons kleine Noorse eilandje, hoor ik oudere mensen daar over vertellen.
Over vroeger.
Toen Noorwegen nog een arm land was,
lang vóór dat er olie gevonden werd.
Toen mensen ploeterden om rond te komen
en daarom niets verloren lieten gaan.
Toen Noorwegen nog een arm land was,
lang vóór dat er olie gevonden werd.
Toen mensen ploeterden om rond te komen
en daarom niets verloren lieten gaan.
Ook eierschalen niet.
En dat was niet omdat ze "gezond wilden doen".
Ook niet omdat iemand het hen aanraadde.
Maar omdat het vanzelfsprekend was.
Ook niet omdat iemand het hen aanraadde.
Maar omdat het vanzelfsprekend was.
En misschien is dat wel juist wat mij hierin zo aanspreekt.
Dat dat wat vandaag als nieuw wordt gebracht
vaak gewoon oude wijsheid is, die we even zijn vergeten...
vaak gewoon oude wijsheid is, die we even zijn vergeten...
Van afval naar waarde
Het is bijzonder hoe snel iets tegenwoordig “afval” wordt.
Kleren van Shein, fruit met een klein rot plekje, goedkope elektrische apparaten.
En zo dus ook eierschalen.
Je breekt een ei, gebruikt het en gooit de schaal weg.
Zonder nadenken. Gewoon whoop, de vuilbak in. Of de groencontainer.
Zonder nadenken. Gewoon whoop, de vuilbak in. Of de groencontainer.
Maar vroeger werd daar anders mee omgegaan.
Toen was een ei niet alleen voeding, maar een geheel.
De dooier en het eiwit natuurlijk.
Maar ook de schaal.
Maar ook de schaal.
Want daarin zaten mineralen.
En dat wisten mensen.
En dat wisten mensen.
En dan bedoel ik niet vanuit wetenschappelijke studies of grafieken,
maar vanuit ervaring en overlevering.
Vanuit generaties die leerden wat werkte. (En wat niet)
maar vanuit ervaring en overlevering.
Vanuit generaties die leerden wat werkte. (En wat niet)
En dus werden eierschalen gedroogd.
Fijngestampt.
En gebruikt.
Fijngestampt.
En gebruikt.
Niet zozeer als krachtig supplement maar eerder als onderdeel van hun hele leefstijl.
Waarom eierschalen als calciumbron gebruikt worden
Je weet ongetwijfeld dat eierschalen voor een groot deel uit calcium bestaan.
En calcium speelt een belangrijke rol in je lichaam.
En calcium speelt een belangrijke rol in je lichaam.
Voor je botten.
Voor je tanden.
Voor je spieren.
Voor je zenuwstelsel.
Voor je hormonale balans.
Voor je tanden.
Voor je spieren.
Voor je zenuwstelsel.
Voor je hormonale balans.
Zeker 40+ vrouwen hebben hier baat bij.
In de overgang en de menopauze komt botgezondheid namelijk vaker op de voorgrond.
In de overgang en de menopauze komt botgezondheid namelijk vaker op de voorgrond.
Denk maar aan die gevreesde osteoporose of botontkalking!
Ik merk dat veel vrouwen tegenwoordig het verlangen voelen om het weer eenvoudiger te maken.
Minder afhankelijk van potjes en pillen.
Meer terug naar wat natuurlijk voelt.
Minder afhankelijk van potjes en pillen.
Meer terug naar wat natuurlijk voelt.
En dan is het logisch dat zo’n oud gebruik opnieuw opduikt.
Maar hier wil ik wel meteen iets belangrijks bij zeggen:
Eierschalen zijn geen wondermiddel
Dat klinkt misschien niet zoals je gehoopt had.
Want ja, ik weet het, op social media wordt het vaak gepromoot als een wondermiddel.
Maar eerlijk?
Gezondheid zit nooit in één trucje.
Niet in één enkel mineraal (calcium in dit geval)
Niet in één “superfood”.
Niet in één enkel mineraal (calcium in dit geval)
Niet in één “superfood”.
Je lichaam werkt in samenhang. Alles is met alles verbonden.
Je kan calcium eten, of als supplement gebruiken,
maar dat betekent nog niet dat je lichaam het ook goed opneemt en gebruikt.
maar dat betekent nog niet dat je lichaam het ook goed opneemt en gebruikt.
Daarvoor heb je ook hetvolgende nodig:
- magnesium
- vitamine D
- vitamine K2
- een gezonde darmwerking
Zonder dat geheel kan calcium zich zelfs opstapelen op plaatsen waar je het liever niet wil.
Dus nee…
enkel het toevoegen van gemalen eierschalen gaat je gezondheid niet boosten.
enkel het toevoegen van gemalen eierschalen gaat je gezondheid niet boosten.
Maar ze kunnen wél een klein, natuurlijk stukje zijn
binnen een bredere, gezonde leefstijl.
binnen een bredere, gezonde leefstijl.
En dat is een belangrijk verschil.
Calcium opnemen is iets anders dan calcium eten
Dit is waar het vaak misloopt.
We leven in een wereld waar alles snel en gemakkelijk moet.
“Neem dit en je lost er dat mee op.”
“Neem dit en je lost er dat mee op.”
Maar zo werkt je lichaam niet.
Je lichaam vraagt een cocktail van
- rust
- balans
- veiligheid
- goede vertering
- voldoende zonlicht
- beweging
- herstel
En ja… ook de juiste voedingsstoffen natuurlijk.
Maar altijd in samenhang! Holistisch, om het met een mooi woord te zeggen.
Dat is ook precies hoe ik werk in mijn Total Reset Methode.
Niet zoeken naar losse oplossingen,
maar kijken naar het geheel.
Niet zoeken naar losse oplossingen,
maar kijken naar het geheel.
Want daar ligt de échte verandering.
Hoe maakten ze eierschalen vroeger klaar?
Hier op het eiland heb ik het nagevraagd bij een dame van 94.
De schalen werden gewoon bijgehouden in een kom.
Gespoeld.
En gedroogd.
Gespoeld.
En gedroogd.
Vaak gewoon aan de lucht.
Op een warme plek.
Dicht bij de kachel.
Op een warme plek.
Dicht bij de kachel.
Daarna werden ze fijngestampt in een vijzel
en bewaard in een glazen pot of in een blikken doos.
Dat paste perfect in een leven waarin alles gebruikt werd.
Waar brood zelf gebakken werd.
Waar wilde bessen en paddenstoelen geplukt en ingemaakt werden.
Waar vis gedroogd werd op de rotsen of onder de dakrand van het huis.
Waar wilde bessen en paddenstoelen geplukt en ingemaakt werden.
Waar vis gedroogd werd op de rotsen of onder de dakrand van het huis.
Waar de wei van de kaas naar de varkens ging.
Waar het afval van de tafel aan de kippen gevoerd werd.
Kortom, waar niets verloren ging.
Kortom, waar niets verloren ging.
Waarom ik vandaag toch de oven aanraad
En toch… doen we het vandaag best net ietsjes anders.
En ik wil niet zeggen dat ze het vroeger fout deden. Verre van!
Maar tegenwoordig zijn mensen toch een beetje delicater .
Maar tegenwoordig zijn mensen toch een beetje delicater .
Omdat we vandaag minder "gehard" zijn.
Omdat ons immuunsysteem niet zo getraind is vanwege ver doorgedreven hygiënische maatregelen.
Dus als je eierschalen wil gebruiken in je voeding, raad ik aan om ze nog even in de oven te drogen.
Waarom?
Omdat:
- het hygiënischer is
- ze volledig droog worden
- ze makkelijker fijn te malen zijn
Weet je, dit is zo een mooi voorbeeld van wat ik graag doe:
oude wijsheid combineren met moderne kennis.
Niet alles van vroeger klakkeloos overnemen.
Maar ook niet alles van vandaag zomaar beter vinden.
Maar ook niet alles van vandaag zomaar beter vinden.
De kracht zit vaak in de gulden middenweg.
Hoe maak je eierschaalpoeder?
Wil je het zelf eens proberen? Doe het dan zorgvuldig!
Dit is hoe ik het doe:
Kook de eieren minstens 10 minuten.
Pel ze en spoel de schalen goed af.
Laat ze 10 tot 15 minuten drogen in de oven op ongeveer 110°C.
Maal ze tot een heel fijn poeder.
Bewaar het in een afgesloten pot.
Pel ze en spoel de schalen goed af.
Laat ze 10 tot 15 minuten drogen in de oven op ongeveer 110°C.
Maal ze tot een heel fijn poeder.
Bewaar het in een afgesloten pot.
Gebruik kleine hoeveelheden.
Een mespuntje is vaak al voldoende.
Een mespuntje is vaak al voldoende.
Voor wie is voorzichtigheid belangrijk?
Dit wil ik echt even benoemen.
Niet iedereen moet hier zomaar mee beginnen.
Wees voorzichtig als je:
- nierproblemen hebt
- nierstenen hebt gehad
- al veel calcium inneemt
- medicatie gebruikt
Dan is het belangrijk om eerst goed te kijken wat voor jouw lichaam klopt.
Meer is niet altijd beter.
Wat dit onderwerp mij leert (en misschien jou ook)
Eerlijk?
Dit gaat voor mij niet alleen over eierschalen.
Het gaat over hoe wij vandaag leven.
Over hoe snel we dingen weggooien.
Over hoe afhankelijk we zijn geworden van producten uit de winkel of apotheek.
Over hoe we soms vergeten dat gezondheid ook in eenvoud zit.
Over hoe afhankelijk we zijn geworden van producten uit de winkel of apotheek.
Over hoe we soms vergeten dat gezondheid ook in eenvoud zit.
En misschien nog belangrijker:
dat we niet altijd iets nieuws nodig hebben.
Soms mogen we gewoon terugkijken.
Terug naar wat er al was.
Terug naar wat werkte.
Terug naar wat simpel is.
Terug naar wat werkte.
Terug naar wat simpel is.
Eierschalen binnen De Total Reset Methode
Binnen mijn Total Reset Methode werken we zelden met snelle oplossingen.
We bouwen gezondheid stap voor stap op.
Via voeding.
Via rust.
Via beweging.
Via het zenuwstelsel.
Via hormonen.
Via rust.
Via beweging.
Via het zenuwstelsel.
Via hormonen.
Via darmen
Via innerlijke rust.
Via innerlijke rust.
Eierschalen kunnen daar een klein stukje van zijn.
Maar nooit de basis.
De basis zit in hoe je leeft.
En dat voel je.
Tot slot
Dus ja…
tegenwoordig zie je op social media dat mensen eierschalen drogen en gebruiken als calciumbron.
tegenwoordig zie je op social media dat mensen eierschalen drogen en gebruiken als calciumbron.
Maar voor mij voelt dat niet als iets nieuws.
Het is iets wat al lang bestaat.
Iets wat oudere mensen al deden. En vaak nog steeds doen.
Iets wat gegroeid is uit eenvoud en noodzaak.
Iets wat oudere mensen al deden. En vaak nog steeds doen.
Iets wat gegroeid is uit eenvoud en noodzaak.
En misschien is dat wel de mooiste uitnodiging.
Dat we niet altijd vooruit moeten om gezonder te leven.
Maar soms… een beetje terug. Terug in de tijd.
Naar eenvoud.
Naar wat er al (eeuwenlang) is.
Naar wat er al (eeuwenlang) is.
Voel je een klik met mij en en met wat ik vertel? Wil je graag méér ontdekken?
🌻 Wees welkom in mijn Gratis Gesloten Facebook Groep "Dé Online Sisterhood voor Vitale 40+ Vrouwen"
🌻 Klik hier voor jouw Gratis VitaliteitsWijzer en ontdek wat je nodig hebt om energieker, gezonder en gelukkiger te worden!
🌻 Of contacteer mij : KLIK HIER!
Help, ik pieker!
Waarom je hoofd blijft draaien (en hoe je weer rust vindt in jezelf)
Ken je dat moment waarop je eindelijk in bed ligt?
Dat de wereld rondom jou stil wordt?
En dan begint het ...
Dat de wereld rondom jou stil wordt?
En dan begint het ...
Je hoofd dat teruggaat naar vandaag.
Naar dat éne gesprek.
Die éne opmerking.
Naar dat éne gesprek.
Die éne opmerking.
Of vooruit naar morgen.
Wat je nog allemaal moet doen.
Wat er mis kan lopen.
Wat je nog allemaal moet doen.
Wat er mis kan lopen.
Of nog verder in de toekomst:
Je gezondheid.
Je kinderen.
Je relatie.
Je financiële zekerheid.
Je gezondheid.
Je kinderen.
Je relatie.
Je financiële zekerheid.
En hoe harder je probeert om te stoppen…
Hoe luider het wordt.
Hoe luider het wordt.
Welkom in het hoofd van een piekeraar.
En als jij dit herkent: je bent absoluut niet alleen.
Wat piekeren écht is (en wat het niet is)
In het boek "Morgen stop ik met piekeren" beschrijft Filip Raes piekeren als een aaneenschakeling van gedachten die zich blijven herhalen, zonder dat ze tot een oplossing leiden.
Het voelt alsof je bezig bent met:
- nadenken
- analyseren
- voorbereiden
Maar in werkelijkheid ben je:
- aan het herhalen
- aan het vastlopen
- aan het vermijden van echte rust
Piekeren is dus geen probleem oplossen.
Het is een vorm van mentale onrust die zichzelf in stand houdt.
Waarom vooral vrouwen hier zo gevoelig voor zijn
Wat ik in mijn praktijk keer op keer zie bij 40+vrouwen:
Ze dragen veel.
- zorg voor kinderen (en vaak ook al kleinkinderen)
- zorg voor ouder wordende ouders
- verantwoordelijkheid op het werk
- het draaiende houden van een huishouden
- emotionele zorg voor anderen
En daar komt nog iets bij:
Ze zijn gewend om:
- vooruit te denken
- problemen te voorkomen
- iedereen mee te nemen
En precies dat mechanisme, dat
kan omslaan in piekeren!
kan omslaan in piekeren!
Je brein denkt:
“Als ik maar genoeg nadenk, kan ik alles onder controle houden.”
“Als ik maar genoeg nadenk, kan ik alles onder controle houden.”
Maar jouw lichaam betaalt de prijs!
Wat piekeren doet in je lichaam
Ik heb je al eerder vertelt dat lichaam en geest één geheel zijn.
Piekeren is niet alleen iets mentaals.
Het is een stressreactie.
Elke piekergedachte geeft een klein signaal aan je lichaam:
“Er is gevaar.”
“Er is gevaar.”
En dus gebeurt er dit:
- je stresssysteem (HPA-as) wordt geactiveerd
- je cortisol (= stresshormoon) stijgt
- je zenuwstelsel blijft in paraatheid
Zelfs al lig je stil in je bed.
Of ja, eigenlijk vooral als je stil in je bed ligt,
denkt je lichaam dat je in actie moet komen.
denkt je lichaam dat je in actie moet komen.
En dat verklaart zoveel klachten die veel vrouwen ervaren:
- moeilijk inslapen
- ’s nachts wakker worden
- vermoeid opstaan
- onrustig gevoel in buik of borst
- hormonale disbalans
- cravings en energie dips
Je lichaam krijgt geen signaal van veiligheid.
En zonder veiligheid… geen herstel.
De illusie van controle
Dit is misschien wel het pijnlijkste stukje.
Piekeren voelt nuttig.
Alsof je:
- voorbereid bent
- alert bent
- verantwoordelijk bent
Maar dat is (helaas!) een illusie.
Want hoeveel van de dingen waar je over piekert, gebeuren effectief?
En hoeveel daarvan kan je écht controleren?
Piekeren is vaak proberen controle te krijgen over het oncontroleerbare.
En dat put uit.
Herkenbare situaties (misschien zie je jezelf hierin)
“Had ik dat anders moeten zeggen?”
Je hebt een gesprek gehad.
En uren later zit je er nog in.
En uren later zit je er nog in.
Je herschrijft zinnen.
Je analyseert reacties.
Je twijfelt aan jezelf.
Je analyseert reacties.
Je twijfelt aan jezelf.
Terwijl… het moment al lang voorbij is!
“Wat als er iets met mijn kind gebeurt?”
Je kind voelt zich niet goed.
Of maakt een moeilijke periode door.
Of maakt een moeilijke periode door.
En jouw hoofd gaat meteen naar:
- wat als dit erger wordt
- wat als ik iets mis
- wat als ik niet genoeg doe
Je wil beschermen.
Maar ondertussen raak je jezelf kwijt.
Maar ondertussen raak je jezelf kwijt.
“Ik moet alles onder controle houden”
Je agenda zit vol.
Je hoofd nog voller.
Je hoofd nog voller.
Je probeert alles te overzien:
- werk
- huishouden
- afspraken
- gezondheid
En zelfs in rust
blijft je hoofd lijstjes maken.
blijft je hoofd lijstjes maken.
Waarom stoppen met piekeren zo moeilijk is
Wel, omdat piekeren een gewoonte is geworden.
Een patroon.
Je brein heeft geleerd:
denken = veiligheid
denken = veiligheid
Dus telkens als er spanning is…
gaat het denken.
gaat het denken.
En als je dan probeert om “gewoon te stoppen” met denken
voelt dat onveilig.
voelt dat onveilig.
Daarom werkt “ik ga niet meer piekeren” niet.
Je moet iets anders leren.
De weg eruit: niet minder denken, maar anders omgaan met je gedachten
Dit is een belangrijke nuance.
Je hoeft je gedachten niet te controleren.
Je hoeft ze niet weg te duwen.
Je hoeft ze niet weg te duwen.
Je mag leren om er anders mee om te gaan.
1. Van denken naar voelen
Piekeren zit in je hoofd.
Rust zit in je lichaam.
Rust zit in je lichaam.
Dus de eerste stap is niet:
denken oplossen
denken oplossen
Maar:
terugkomen in je lichaam
terugkomen in je lichaam
Heel simpel:
- een wandeling
- iets koken
- je handen gebruiken
- bewust ademen
Dat lijkt klein.
Maar dit is waar de shift gebeurt.
Maar dit is waar de shift gebeurt.
2. De vraag die alles verandert
Stel jezelf deze vraag:
“Kan ik hier NU iets aan doen?”
- Ja → zet één kleine stap
- Nee → parkeer het
Je hoeft niet alles vandaag op te lossen.
3. Begrenzen van je piekeren
Een krachtige techniek uit de psychologie:
Voorzie een piekermoment.
Bijvoorbeeld:
elke dag om 14u, 15 minuten
elke dag om 14u, 15 minuten
Daar mag je:
- nadenken
- opschrijven
- analyseren
Maar daarbuiten niet.
Je leert je brein:
niet elk moment is piekertijd
niet elk moment is piekertijd
4. Veiligheid terugbrengen in je lichaam
Dit is wat ik zo waardevol vind!
Je kan pas stoppen met piekeren
als je lichaam zich veilig voelt.
als je lichaam zich veilig voelt.
Dat doe je door:
- regelmaat
- rustmomenten
- natuur
- voeding die stabiliseert
- minder prikkels
Niet door harder te denken.
Maar door zachter te leven.
5. Mildheid in plaats van strijd
Misschien wel de belangrijkste.
Stop met vechten tegen je piekeren.
Zie het voor wat het is:
het deel van jou dat probeert te beschermen
het deel van jou dat probeert te beschermen
Alleen… op een manier die niet meer helpt.
En dan kan je zeggen:
“Ik zie je.
Maar het hoeft niet meer zo.”
Maar het hoeft niet meer zo.”
Tot slot: een uitnodiging
Je hoeft niet alles te dragen.
Je hoeft niet alles op te lossen.
Je hoeft niet alles te controleren.
Je hoeft niet alles op te lossen.
Je hoeft niet alles te controleren.
Je mag leren vertrouwen.
Op jezelf.
Op je lichaam.
Op het leven.
Op je lichaam.
Op het leven.
En elke keer dat je merkt dat je hoofd weer begint te draaien…
Mag je zachtjes terugkomen.
Naar dit moment.
Naar je adem.
Naar je lichaam.
Naar je adem.
Naar je lichaam.
Daar begint rust ...
Voel je een klik met mij en en met wat ik vertel? Wil je graag méér ontdekken?
🌻 Wees welkom in mijn Gratis Gesloten Facebook Groep "Dé Online Sisterhood voor Vitale 40+ Vrouwen"
🌻 Klik hier voor jouw Gratis VitaliteitsWijzer en ontdek wat je nodig hebt om energieker, gezonder en gelukkiger te worden!
🌻 Of contacteer mij : KLIK HIER!
Brandnetel is één van de eerste planten die weer volop groeit na de winter.
En niet toevallig is het ook één van de meest mineraalrijke planten die we hier in de natuur vinden.
Ze bevatten onder andere:
- ijzer
- magnesium
- calcium
- kalium
- chlorofyl
- vitamine C
Precies de stoffen waar veel mensen na de winter wat lager in zitten.
Brandnetel wordt daarom al eeuwenlang gebruikt als een zachte lentekuur om het lichaam opnieuw te versterken.
En om die vervelende voorjaarsmoeheid aan te pakken.
Eén van de lekkerste manieren om dat te doen is met brandnetelsoep.
Het is een soep die hier elk voorjaar regelmatig op tafel komt.
Zacht van smaak, lichtgroen van kleur en verrassend romig.
En geen zorgen: zodra de brandnetels gekookt zijn, prikken ze helemaal niet meer!
Brandnetelsoep, een klassieke lentesoep
Wat heb je nodig (voor ongeveer 4 personen):
- 1 grote kom jonge brandneteltoppen
- 1 ui
- 1 teentje knoflook
- 1 dikke aardappel
- 1,5 liter groentebouillon
- een klontje boter of een scheutje olijfolie
- peper en zout
- eventueel een scheutje room of een lepel crème fraîche
Zo maak je het:
Trek eerst handschoenen aan en pluk een kom jonge brandneteltoppen.
Spoel ze daarna goed in koud water.
Snipper de ui en de knoflook.
Schil de aardappel en snijd hem in kleine blokjes.
Verwarm een klontje boter of wat olijfolie in een soepketel en fruit de ui en knoflook zachtjes tot ze glazig worden.
Voeg daarna de aardappelblokjes toe en laat ze een paar minuten meebakken.
Giet de groentebouillon erbij en laat alles ongeveer 10 minuten zachtjes koken tot de aardappel gaar is.
Voeg vervolgens de brandnetels toe en laat de soep nog 3 tot 5 minuten meekoken.
Mix daarna alles glad met een staafmixer.
Breng op smaak met peper en zout.
Wie het graag wat romiger heeft, kan nog een klein scheutje room toevoegen.
Serveer eventueel met wat geroosterde broodblokjes.
En een wolkje olijfolie voor de gezonde vetten.
Het resultaat is een zachte, frisse lentesoep die niet alleen lekker is,
maar ook een prachtige manier om je lichaam na de winter een flinke portie mineralen en vitaliteit te geven.
En eerlijk gezegd vind ik het altijd iets bijzonders:
dat een plant die veel mensen als “onkruid” zien, eigenlijk een van de meest voedzame cadeautjes van de lente is.
dat een plant die veel mensen als “onkruid” zien, eigenlijk een van de meest voedzame cadeautjes van de lente is.
Laat het smaken!
NB. Nog een super makkelijk ideetje: als je "spinazie-stomp" maakt, vervang dan de spinazie door eenzelfde hoeveelheid brandnetelblaadjes en klaar!
Let er wél op dat je de brandnetels op een veilige plek oogt. Dus niet vlak naast een snelweg of waar net gesproeid is!
Voel je een klik met mij en en met wat ik vertel? Wil je graag méér ontdekken?
🌻 Wees welkom in mijn Gratis Gesloten Facebook Groep "Dé Online Sisterhood voor Vitale 40+ Vrouwen"
🌻 Klik hier voor jouw Gratis VitaliteitsWijzer en ontdek wat je nodig hebt om energieker, gezonder en gelukkiger te worden!
🌻 Of contacteer mij : KLIK HIER!
